Gescher

Sinds 2013 mag Gescher zich officieel een klokkenstad noemen. Het dankt dit voorrecht aan een traditie van meer dan 200 jaar in deze handel - de klokkengietersfamilie Petit, thans Petit & Gebr. Edelbrock, had reeds in het einde van de 18e eeuw een vaste vestiging in Gescher. Van de Petits werd het ambacht doorgegeven aan de Edelbrocks, die op hun beurt de familie Huesker in de 19e eeuw inwijdden in de geheimen van de klokkengieterij bij gebrek aan afstammelingen.

De naam Huesker staat ook voor de ontwikkeling van Güler tot een textielstad. Zoals in het Münsterland gebruikelijk is, zijn ook de plaatselijke boeren afhankelijk van nevenbedrijven omdat de landbouw nauwelijks volstaat om te overleven. Velen van hen verwerken thuis vlas tot linnen. Met de komst van de katoen vanaf de jaren 1930 verandert de markt: handelaren leveren de garens aan de thuiswerkers en nemen de verkoop van de weefsels over, de mechanisatie van het ambacht schept nieuwe banen en afhankelijkheden, en de eerste weverij wordt opgericht. En het heet "H. & J. Huesker u. Co." in Gescher.

De historische spinnerij van het bedrijf is ook vandaag nog kenmerkend voor het stadsbeeld, maar niet als industriemuseum of zelfs als ruïne, maar als beschermd kantoorgebouw van een wereldmarktleider. Slechts enkele van de plaatselijke bedrijven hebben de textielcrisis zo goed overleefd; in plaats daarvan domineren nu andere industrieën, zoals machinebouw, apparatenbouw en vervoerstechnologie. Bovendien is de stad aanzienlijk gegroeid, niet in de laatste plaats door de vestiging van vluchtelingen na de oorlog.

Wat is gebleven, is de klokkengieterij, waarvan het belang zich sinds lang tot ver buiten het Münsterland heeft uitgebreid. Daarvoor zorgt het Westfaalse Klokkenmuseum in Gescher, dat de geschiedenis van dit bijzondere ambacht op spannende wijze presenteert - met actieve ondersteuning van een geëngageerde sponsorgroep.